วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2555

อัพเดทชีวิตปี 5

บังเอิญผ่านมา เลยแวะมาดู blog ซะหน่อย จำไม่ได้แล้วว่าเคยเขียนไรไปบ้าง..

ไม่น่าเชื่อเลยแฮะว่าจะผ่านมา 4 ปีแล้ว
ต้องขอบคุณอาจารย์....(จำไม่ได้ว่าใคร) ที่ให้เขียน blog  พอกลับมาอ่านแล้วสนุกดี 5555

เวลาเปลี่ยน ความคิดก็เปลี่ยน
ถามว่าโตขึ้นมั้ย? อันนี้ไม่สามารถตอบได้ ฮ่าๆๆ
แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยน และชัดเจนยิ่งกว่าเดิม คือ...

..ความไม่ชอบ "ทันตแพทยศาสตร์"

ณ จุดนี้ เราไม่ได้ bias อะไรแล้วนะ
ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็จะคิดว่า ชั้นไม่ได้อยากเข้าคณะนี้ ! พ่อแม่เป็นคนบอกให้ชั้นเข้า !
แต่ตอนนี้ ความคิดนั้นหายไปแล้วนะ แต่สิ่งที่มาแทนน่ะ..
คือ "ความไม่ชอบ"

ทำไมถึงไม่ชอบน่ะหรอ?
อันนี้ตอบยากมาก เพราะมันแค่ไม่ชอบอ่ะ
เอาจริงๆ ถ้าให้ทำก็ทำได้ แต่เป็นลักษณะ "ทน" ทำ ซะมากกว่า
เราไม่เคยมีอารมณ์แบบว่า แฮปปี้หลั่นล้า ตอนทำเลยอ่ะ :(
มีแค่ เฉยๆ กะ แย่ :((
ก็จริงอยู่ว่าพอจบแล้ว(ถ้าจบอ่ะนะ) จะทำอะไรก็ได้ อุดไม่ต้องสวยเลิศก็ได้ หินปูนก็ไม่ต้องสะอาดเป๊ะขนาดนี้ก็ได้
ไม่มีใครมาตรวจแล้ว สบายจะตาย

แต่ว่า
คนไม่ชอบ ให้ทำไงได้อ่ะ :'(


ตั้งใจจริงๆว่า จบแล้ว ขอแค่ใช้ทุนเสร็จ ก็จะเลิกทำงานทันตแพทย์
พอเถอะ อาชีพที่แสนเหนื่อยล้า (ที่คนอื่นอาจคิดว่ามันสบาย)
ทำคลินิกมา ปีนี้เป็นปีที่สอง สายตาแย่ขึ้น ปวดหลัง ปวดแขนมากกกกกก
พอบ่นให้แม่ฟัง แทนที่แม่จะให้กำลังใจ พาไปนวดไรงี๊ แต่แม่บอกว่า ลดความอ้วน ออกกำลังกาย -*-
คือคนผอมเค้าก็ปวดหลังเหมือนกันได้ป่ะ - -"

จริงๆไม่อยากใช้ทุนด้วยซ้ำ แต่ไม่มีเงินอ่ะ 400,000 แน่ะ จะไปหาจากไหนนนนนน
ป๊าแม่คงไม่ยอมจ่ายตังให้ด้วย -3-

ถ้าจะเลิกเป็นทันตแพทย์ แล้วเธอจะไปทำอะไร?
.
.
นั่นแหละประเด็น !
เพราะฉันนั้นก็ยังไม่รู้ :(
อายุก็ 22 เข้าไปละ ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองชอบอะไร แย่ว่ะ
บางทีก็อิจฉาเด็กๆ ที่มีความฝัน แล้วก็ตั้งใจทำตามฝันนั้น ถึงไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้ "พยายาม"
แต่ฉันล่ะ?? แค่ ความฝัน เรายังไม่มีเลย TOT'


ณ จุดนี้ เราต้องเริ่มทำอะไรซักอย่างกับอนาคตแล้วล่ะ !
เฮ้อออ...




พอละ ขี้เกียจแล้วละ 55
ยังไม่รู้ว่าจะได้เข้ามาอีกที เมื่อไหร่
อาจเป็นอีก 4 ปี อาจกำลังใช้ทุนอยู่(?)
แล้วเจอกันใหม่นะ :)


เผื่อใครผ่านมาเจอแล้วอยากพูดคุยกัน เจอกันในทวิตเตอร์นะคะ :D

*ORM 
20120819

วันพฤหัสบดีที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2552

DEAL.

อื้มม

จำได้มั้ยที่เคย deal เอาไว้กับ cell bio
ถ้าไม่ A ก้อจาไป.




ไม่ เอ แหละ 55+
B+ ว่ะ

ก้อนั่นละ
..
.




แต่ก้อตัดสินใจไว้แล้วนินา
สัญญาที่ออมออมให้ไว้กะตัวเอง ออมออมไม่ค่อยจาทำตามหรอกก
555
แต่ถ้าสัญญากะคนอื่นอ่ะ ทำตามเสมออ ๆ ><+


เอาจิงๆก้อนะ
ตอนแรกบอกว่าจาตั้งใจ จาทุ่มเทให้สุดๆ
แต่ก้ออ่ะ
หลับตั้งก่ะคาบที่สอง !!!
555+

ตอนอ่านหนังสือก้อหลับๆตื่นๆ ไฟล์เสียงก้อฟังม่ายจบ
- -"
ไม่ค่อยได้ให้คัยติวเรยอ่ะ เพราะอ่านไม่จบ ! ตึงง !!!
55

แต่ดีจัยมากอ้ะ 555
B+ ตัวแรกของวิชาคณะเรยทีเดวววว
หุหุหุ
อาจารย์พัชรีดีใจมั้ยคะ??
:))*


ก้อเรยคิดได้ว่า
ถ้าตั้งใจทำ ก้อคงทำได้แหละๆๆ ๆ
คนอื่นทำได้ ออมออมก้อน่าจาทำได้ ใช่มั๊ยย???



ออมขออยู่ต่อนะ
โอ๊ตก้ออยู่ต่อด้วยนะ
อยู่เปนเพื่อนกานๆๆ ๆ

นะ.

วันศุกร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2552

MY FAVOURITE BOOK .. again*



วันนี้ขอเสนอหนังสืออีกหนึ่งเรื่อง -- สี่เล่ม

ฝีมือคนไทยด้วย !



นั่นคือ ..






เขียนโดย : องอาจ ชัยชาญชีพ (โตโต้ เดอะฮีโร่)

สำนักพิมพ์ PTK

หัวแตงโม ๑ : เมื่อหัวข้าพเจ้ากลายเป็นแตงโม

หัวแตงโม ๒ : หัวเปลี่ยนไป ใจเปลี่ยนแปลง

หัวแตงโม ๓ : มุมมองของแตงโม

หัวแตงโม ๔ :ลมพัดลมพัด





เนื่องจากว่าเราเป็นคนที่ชอบอ่านการ์ตูนมากมาย

เพราะฉะนั้น หนังสือที่เราอ่านส่วนมากก็จะเป็นการ์ตูน - -"

ข้อดีของการ์ตูนอย่างหนึ่งคือ มันอ่านง่าย เข้าใจง่าย อ่านได้เร็วด้วย จะได้ไม่ต้องค้างคานานมากนัก

.. แต่ ..

การ์ตูนเรื่องนี้ ไม่เหมือนเรื่องอื่น ๆ !!!

มันจะเป็นตอน ๆ แต่ละตอนก็ไม่ค่อยเกี่ยวข้องกันสักเท่าไหร่นัก

(ย้ำว่า ไม่ค่อย )

ตัวละครสำคัญ ก็คือ หัวแตงโม .

เล่าถึงเรื่องราว อาจจะของคนๆหนึ่ง หรือ คู่หนึ่ง หรือ หลายๆคน

บางเรื่อง มันจี๊ดไปถึงหัวใจเรา ,, (ไม่ได้เว่อนะคะ >< )

บางเรื่อง ทำให้เรา หยุด . แล้ว คิด

บางเรื่อง ทำให้เราประหลาดใจ เค้ามองไปอีกมุมนึง

เราไม่เคยคิดเลยว่า ไอ้เรื่องแบบนี้นะ จะมีสาเหตุมาจากไอ้นี่ได้ด้วย

หนังสือเรื่องนี้ ดีมาก จริงๆนะ ในความคิดเราอ่ะ

เอาจริงๆ คือ ตอนแรกก็แค่เห็นเพื่อนอ่าน แล้วภาพน่ารักดี

ตัวอักษรเขียนคล้ายภาษาญี่ปุ่น แนวดี อะไรงี๊

ก็เลยซื้อมา จำได้เลยว่า อ่านเล่มแรกตอน ม.3

ตอนที่ไปรอน้องเรียนพิเศษ

คือแบบ .. เราอ่านรวดเดียวจบเลยอ่ะ 20 นาที 555+

ก็อ่านเพลินๆ ไปเรื่อยๆ แต่ในความเพลินๆนั่นน่ะ

มีอะไรแฝงอยู่อีกเยอะ !!



“ ไม่ใช่ว่าจู่ๆ หัวคนเราจะกลายเป็นแตงโมได้หรอกนะ ก่อนหน้านี้ผมก็เหมือนพวกเราหลายๆคนนั่นแหละ มีหัวธรรมดา หน้าตาธรรมดา ฐานะธรรมดา เรียนหนังสือจบ ทำงานธรรมดา ใช้ชีวิตธรรมดา แต่ผมกลับรู้สึกว่าผมแปลกแยกจากคนทั่วไป ... ผมมีความคิดที่แตกต่างจากคนอื่นไม่ว่าจะเป็นทัศนคติ ความฝัน รสนิยม ความเข้าใจในเรื่องต่างๆของชีวิต มีหลายครั้งที่ผมอดไม่ได้ที่จะแอบคิดไปว่า ผมฉลาดกว่า มีความสามารถมากกว่า จนบางครั้งผมรู้สึกอึดอัดใจเวลาที่ต้องพบปะ พูดคุยกับคนอื่นๆ รอบข้าง ..........

แต่เอาเถอะ ถึงอย่างไงตอนนี้หัวของผมกลายเป็นแตงโมไปแล้ว ถึงภายนอกมันจะพิลึกและแตกต่างจากคนรอบข้าง แต่น่าแปลกที่ว่า...ตั้งแต่หัวผมกลายเป็นแบบนี้กลับทำให้ผมมีความสุขขึ้นมาก ผมรู้สึกได้กลายเป็นคนธรรมดาจริงๆซะที ธรรมดามากกว่าตอนที่ยังมีหัวธรรมดาเสียอีก รู้สึกว่าตัวเองโง่ลงทุกวัน ความจำแย่ลง ความฝันน้อยลง แต่...มีความสุขมากขึ้น ไม่ใช่ว่าจู่ๆ หัวคนเราจะกลายเป็นแตงโมได้หรอกนะ ”

+ ตัดตอนบางส่วนจาก หัวแตงโม ๑ – เมื่อหัวข้าพเจ้ากลายเป็นแตงโม







อานนิเอามาจากใน blog ชาวบ้านเค้า ..

" หัวแตงโม ได้พยายามบอกกับเราว่า พล๊อตเรื่องเดิม ๆ ที่เราก็คุ้นเคยถ้าเราเล่นตามบทเดิม ตอนจบมันก็จะออกมาแย่เหมือนเดิม แต่ถ้าเราทำอีกแบบหนึ่ง ตอนจบมันก็จะออกมาดีได้ไม่ยาก
การ์ตูนเรื่องนี้ อาจจะไม่ได้บอกทั้งหมด และไม่ได้ชี้นำ แต่เราก็จะสามารถสัมผัสสิ่งที่
หัวแตงโม อยากจะบอกได้ไม่ยาก ยิ่งถ้าคุณเคยผ่านเรื่องที่คล้าย ๆ ในหนังสือมาก่อนล่ะก้อ รับรองได้ว่าคุณจะซาบซึ้งไปกับ หัวแตงโม จนอาจจะเผลอร้องไห้ออกมาเลยทีเดียว (ถึงจะตลก แต่ก็ทำให้เสียน้ำตาได้นะครับ อย่าดูถูกการ์ตูนเรื่องนี้) "







หัวแตงโม



ว่าแล้วก็ .. . ไปอ่านอีกรอบดีกว่า ^^

อย่าลืมไปหาอ่านกันนะ :)





เอื้อเฟื้อภาพ : http://myhead.exteen.com/20070516/entry

เอื้อเฟื้อเรื่องย่อ : http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=cotton&month=12-2005&date=10&group=4&gblog=2

เอื้อเฟื้อความเห็น : http://zedth.exteen.com/20070405/entry

เอื้อเฟื้อภาพด้านล่างสุด : http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=thenut&month=10-2006&date=31&group=2&gblog=2

วันเสาร์ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2552

REVIEW : เมื่อสวรรค์ให้รางวัลผม .. Colorful ★



ครั้งแรกที่อาจารย์บอกให้อัพบลอกเรื่อง .. my favourite ..


ก้อคิดว่าจาอัพไรดีหว่า




ตอนแรกจาเอา my favourite cartoon

มานก้อจากลายเปน เซเลอร์มูน รึไม่ก้อ เรย์เอิร์ธ รึไม่ก้อ ซินนามอน แหงๆๆ


ดูไร้สาระเกินไปอ้ะ






เรยเอาอานนิละกัน.


MY FAVOURITE BOOK which inspire me*










ตอนที่ซื้อมา แบบว่า ว่างๆ ไม่มีไรทำ

เดินเข้าร้านหนังสือเห็นปกน่ารักดี ก็เลยหยิบขึ้นมาอ่าน


..



เนื้อเรื่องก็น่ารักดี เลยซื้อ



กลับมาที่บ้าน


เราอ่านรวดเดียวจบเลยอ่ะ !

เป็นปรากฏการณ์ที่หาได้ยากยิ่ง 555


หลังจากที่ ผม ตาย

อยู่ดีๆเทวดาบ๊องส์ๆท่าทางนิสัยไม่ค่อยดี

ชื่อปูระปูระก็บอกว่าผมคือผู้โชคดี

จะได้ลงไปใช้ชีวิตบนโลกอีกครั้งหนึ่ง

เพื่อจะแก้ตัวและระลึกถึงความผิดที่ทำไว้เมื่อชาติก่อน

ถ้าจำได้ก็จะได้เกิดใหม่

ผมถูกส่งไปในโฮมสเตย์ ตื่นมาในร่างปวกเปียกของ

โคบายาชิ มาโคโตะ

เด็กชายตัวเล็กท่าทางอ่อนแอที่เพิ่งจะกินยาตายไปเมื่อ 3 วันก่อน

ในครอบครัวที่น่าจะมีความสุขของมาโคโตะ

แต่ทำไมมาโคโตะต้องกินยาตายด้วยล่ะเนี่ย

ผมอยู่ไปพักนึงถึงรู้ว่า พ่อที่ท่าทางใจดี ที่แท้เป็นคนเห็นแก่ตัว

แม่ก็มีชู้ พ่วงด้วยพี่ชายปากร้ายแบบมิท์ซึรุ

เด็กหญิงฮิโรกะที่เป็นรักแรกก็เข้าโรงแรมกับคนรุ่นพ่อและอื่นๆอีกมากมาย

แล้วนี่ผมจะทำยังไงกับชีวิตของมาโคโตะดีล่ะเนี่ย?


Colorful หรือในชื่อไทยว่า เมื่อสวรรค์ให้รางวัลผม

เป็นงานเขียนวรรณกรรม อารมณ์สดใส เพื่อการมองโลกอย่างรื่นรมย์ (คำโปรยบนปกว่ายังงั้น)

เหมาะสำหรับคนอยากฆ่าตัวตาย

มาโคโตะฆ่าตัวตายโดยมีวิญญาณของผมเข้าไปแทน

ทำให้รู้ว่าสิ่งที่มาโคโตะคิดและเสียใจจนลาโลกจริงๆแล้วเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะตายเอาเสียเลย
การมองโลกแบบ มาโคโตะ ที่ทำให้มาโคโตะตาย

กับการมองโลกแบบ ผม ที่ทำให้ค้นพบอะไรมากมาย

รวมถึงสีแต่ละคนที่ต่างกันออกไป ทำให้หนังสือเล่มนี้ฮิตมากในหมู่วัยรุ่นญี่ปุ่น ที่มีสถิติฆ่าตัวตายสูงพอๆกับข่าวฆ่าข่มขืนในบ้านเรา (คนแปลเขาว่าไว้ยังงั้น) หวังว่าคนที่อ่านจะได้ความรู้สึกแบบ colorful กลับไปนะจ๊ะ : )









CREDIT : http://sorbet.exteen.com/20060509/b

วันพุธที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2552

last deal

เดิมพันครั้งสุดท้ายนะ !


ชีวิตนี้ ,,. ม่ายเหลืออาไรแร้ว โฮๆๆ ๆ T0T*





CELL BIO นี้

ออมจาทุ่มสุดตัว จาตั้งใจเรียนสุดชีวิต ! ( แต่ไม่มั่นใจว่าจาไม่หลับนะ 55 )

จาตั้งใจอ่านหนังสือ จาขยัน !

จาพยายามให้ถึงที่สุด .



.. ถ้าไม่ได้ A ..



ออมจะไปหา "เสรีภาพทุกตารางนิ้ว"


จาโละ กระโปรงพลีท และ เสื้อสาบ ทิ้งล่ะนะ
จาเปรี้ยวใส่สอบ 555




อย่าคิดว่าเรางี่เง่า.
เปนแค่ไอ่โง่คนนึงที่ตกมีนทุกวิชา แถมตกแบบชิหายตายห่าด้วย - -"
ดันกาแดะจาเอาเอ



อย่าด่าเราเรยนะ

ถ้าเราทุ่มสุดๆแร้วไม่ได้อีกล่ะก้อ
มานคงแปลว่าเราไม่มีความสามารถมากพอ

ไม่สามารถเป็นทันตแพทย์ได้


ถ้ายังรั้นจาเรียนต่อ ..

ถ้าได้เอฟตอนปีโตๆ กรุคงหมดกำลังใจในการเรียนว่ะ
แล้วถึงตอนนั้นก้อคงจาหนีไปไหนไม่ได้
ก้อคงเรียนอย่างไม่มีความสุข.




แระสืบเนื่องมาจาก F ตัวนั้น รวมถึง เอฟอีกตัวที่กำลังจาตามมาด้วย


"ถ้าได้เอฟ กรุจาซิ่ว"
นี่คือข้อตกลงที่เราตั้งไว้กะตัวเองตั้งแต่แรก


บวกกะความคิดตั้งกะแรกด้วย

ตอนนี้ ติดอยุ่เรื่องเดียว,,


.. ถ้าไปก้อจะไม่ได้เจอกันอีก
ก้อจะยิ่งห่างกว่าเดิม

เราจาทนได้มั้ย?

แค่ตอนเน้ก้อจาตายอยู่แร้วววว ว
แงงๆ ๆๆ T0T'






















ขอเดิมพันครั้งสุดท้าย

กับวิชานี้



ถ้า A จะอยู่ต่อ


ถ้าไม่ใช่





จะ ไป.

วันพฤหัสบดีที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2552

ปีใหม่แย่แย่

ได้ข่าวว่า เพิ่งจาเปิดปีใหม่มาไม่ครบสัปดาห์เรย


..

ก้อต้องอ่านหนังสืออีกแระ

เซงจิงเรย !!


เปิดมามีแต่เรื่องแย่ว่ะ


เรื่องแรก หัวกรุ๊

คือเราต้องตื่นเช้าก่าเดิม 20 นาที เพื่อสระ+เป่าและเซทให้มานฟู

คิเกียดตื่นนน !

แงงๆๆ ๆ


เรื่องสอง คะแนนอังกิดช้าน !
เห่ยได้อีกอ่ะ !!! 33.5 กี๊ดดดดดดด

แร้วกุก้อดันไปพนันไว้กะชาวบ้านไว้ด้วยยยยยย ย ซวยแร้วกรุ.

ตอนแรกตั้งใจว่า เอาให้มากก่าเดิม เกือบๆ 40 ละกัน

พอออกจากห้องสอบปุ๊ป ไอ่เห้.. ซัก 35 ขึ้นก้อยางดีวะ


แร้วผลออกมา .. .

TT*


เรื่องสาม มือถือสาขา
ขอโทดอ้ะสาขา ..
ถ้าเราไม่อยากนั่งไอ่ตุ๊กตุ๊กมหาโหดนั่น
มือถือแกก้อไม่หายอ่า

ขอโทดนะ โฮ ๆ ๆๆ


เรื่องสี่ ความโง่ของกรุในวันนี้


ไปซื้อของที่เซนปิ่น ด้วยเงินติดตัว 120 บาท (ก่อนออกจากสยาม)

ค่ารถเมล์ก้อ 13 บาท [ไม่ขึ้นรถตู้เพราะเปลืองตัง ! 555]

ก้อเหลือปามานร้อยนึง ซื้อนมเอเต้กิน 30 บาท

เหลืออยุ่ 60 แมร่งน่าหวาดเสียวชิบหาย เรยไปกดเงิน ..ซึ่งในเอทีเอ็มกรุมีอยุ่ 471 บาท - -"

ก้อกดมา 200 กะจาซื้อ ถุงมือ


แร้วก้อไปซื้อๆๆๆ ในห้าง มานทั้งหมด เกือบๆ 2000 เว่ย.

ก้อรูดปื๊อ . .


ปื๊อ.อ .


ปึ้.


ด.




ไม่ผ่าน !!!


หอยหลอด !!!!!!!!!!!


กรุก้อเซงมากเว่ย โทหาป๊า ป๊าก้อบอกมะรุ ประชุมอยุ่ ไปจ่ายตังให้มะได้ - -"

คือเดือนที่แล้วมานก้อตัดวงเงินแร้ว ใช้ไปก้อไม่เยอะ ไม่ถึงหมื่นแน่นอน

แร้วเจือกไม่ผ่านนนน !.


"พี่รูดให้เป็นตัดยอดของเดือนหน้าได้มั้ยคะ"


พี่เค้าก้อโทรๆๆ ๆ แล้;ก้อบอกว่า "เค้าไม่อนุมัติวงเงินน่ะค่ะ"


ตึงง !


"งั้นเอาแค่กล่องนี้ละกันค่ะ (กล่องของขวัญพี่ปุ้ย) "

"น่าจะรูดได้นะคะพี่"



พี่เค้าก้อทำหน้าแบบไม่ไว้ใจเว่ย -- จารูดได้จิงร้ออออ << พี่เค้าคิดงี๊แหงเรย
กรุก้อคิดในใจ ถ้าแม่งรูดไม่ได้อีกกุจาทำไงวะ
ตังหมดตัวก้อ 400 ก่าๆเอง ถ้ารูดไม่ได้นี่ตายห่าแน่


..

ปื๊ดดด



ผ่านเว่ยๆๆ ค่อยโล่ง~

แร้วคือไอ่ที่เหลืออ่ะ เค้าก้อปั๊มๆ ไอ้แดงๆไปแร้ว แล้วเค้าก้อต้องเอาไปเก็บ. ..

กุแอบรุสึกผิด และอับอายอย่างมากกกกกกก !!!



พอกลับบ้าน กุก้อเรยโทรเชคกะธนาคาร เค้าก้อถามวันเกิดกรุ เบอโท วงเงินของบัตร พวกนิ
แล้วเค้าก้อพูดว่า "อนุมัติวงเงินค่ะ" '

ห๊ะ' อานนิกรุคิดในใจและงงๆ


และก้อเพิ่งรุว่า ตัดยอดวันที่ 23 ของเดือน แล้วจ่ายตัง วันที่ 13 ของเดือนถัดไป


สาเหตุที่กรุรูดไม่ได้ก้อเพราะ ปลาย พ.ย. เรารูดค่าเรียน EF 5000 บาท
ซึ่งตัดยอดแล้ว แต่ยังไม่ได้หักเงิน.

แล้วเราก้อเพิ่งไปทำผม ซื้อหนังสือ ตอนสิ้นปี เงินมานเรยไม่พอ..



พอวางสาย..

"อนุมัติวงเงิน แปลว่าไรวะ" --


.. แล้วก้อคิดได้ว่า ถ้ากรุโทรถามธนาคาร ตอนที่กรุอยุ่เซนปิ่น กรุก้อจารูดปื้ดได้เลย

TT* โง่จิงเรยว่ะ.


แต่แม่งช่างเหอะ
เพราะของที่กรุซื้อนี่ มีแต่ cinnamonroll❤
+ผ้าเช็ดหน้า (ที่เด่วนี้กุไม่เคยใช้)
+ซองใส่ทิชชู่ (ซึ่งกะว่าจาเอามาใส่มือถือ)
+ซินนามอนร้องได้ ตัวละ 500 - -*
+แฟ้ม 3 อัน
+สติกเกอร์ป้ายชื่อ
+กระเป๋าซินนาม่อน

รุสึกว่าดีแระที่รูดไม่ได้
ถ้ารูดได้กุคงจารุสึกผิดไปอีกนาน. ..


แต่เด๋ววันเน้จาไปซื้อ แฟ้ม กะ สติกเกอร์ล่ะ 55
ครั้งเน้จาไปจ่ายตังที่แคชเชียร์ข้างหน้า

จาได้ไม่เจอพี่คนเดิม ,, กุเขินนนน เห้ !



พูดถึงซินนาม่อน ,, เราหลงรักเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่กานเนี้ยยย น่ารักโค่ดเว่ออ้ะ !!

คาดว่าตั้งกะซื้อดินสอกดให้โอ๊ตป่ะ ? แล้วจากนั้น มะค่อยได้เจอ ก้อเรยไม่บ้า
แต่พอหลายๆวันเน้ไปเดินแถวๆ ซานริโอ บ่อยเกิ๊นนนน

ก้อเรย ..

ออกมาสภาพเน้

ตึง !




ขออนุญาตแนะนำ




Cinnamonroll❤











chiffon❤





Cappuchino❤








Espresso❤








Mocca❤








Milk❤








เรื่องห้า เปนตัวกุเอง..
เบื่อตัวเองชิชิ, ,

ยางจะรอคอยทำไมกัน ?
ทั้งๆที่รุว่ายิ่งตั้งความหวังก้อยิ่งจาเจบเอง

แย่จิงเรยว่ะ





แต่ไม่ใช่ว่ามีแต่เรื่องแย่ๆ นะ

เมื่อวาน ..



เจอ.




เดกกรุ๊ปเอ ❤

กี๊สสสส ส

น่ารักมากมายอ้ะ
ดูวิ้งๆ ขึ้นด้วยเหอะอ้ะ

หัวฟูๆ แบบดูดีๆ หล่อขึ้นๆๆ ๆ 555
ตูดก้อบิดน้อยลง ด้วยย


ดีจายๆๆ ๆ ไม่เจอตั้งนาน ....

อ๊ากกกก ก จาละลายแว้ววว ว




ทามไงดีวะ

อยากรุจักอ่ะ

คัยก้อได้ช่วยกรุด้วย





❤ รักลิง * วู้ววว ว.

วันจันทร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552

ORMORM the RETURN

ออมออมจาเนิ๊ดดด

ออมออมจาตั้งใจเรียน !!


ออมออมจาผอม
จาได้ใส่เสื้อที่พี่นิกให้มาได้ :)

ออมออมจาอยู่คนเดียวให้ได้

ออมออมจาไม่นอย


ออมออมจาลืม.
ลืม.








บ่นมากม่ายดี
แต่มะรุจาอัพอาไรดี

ทำไมบลอกกุมานโหวงๆ โวงเวงงี๊วะ
55